MAKULAY ANG BUHAY

Nakakaloka lang itong nakaraang linggo. Pero pasalamat na rin ako dahil i might not seem interesting at least interesting ang mga kaganapan.

Na-meet ko na rin si Mother in person. Nakakaloka siya. Isa siyang urban living legend sa industriya ng pelikulang pilipino. Yung bahay niya sa san juan ay parang warehouse ng mga gamit na hindi pa nagagamit. Parang gusto mo ng sofa? Heto ang isang building at mamili ka sa loob.

Madami na rin akong narinig na istorya about her rippling presence. Ayaw nilang macounter-flow si Mother sa daan at baka magtanong magkamali ka ng sagot at may libre kang umbag. Kaya naging wary na rin ako sa kanyang whereabouts. Nagkataon lang nung nagkita kami ay nakakulot siya at in a good mood at binati niya ako with a big aha! Siyempre ang ngiti ko singtamis ng panotsa. Well ang sabi ko na lang the world would be a bore if it weren't for creatures like her. Somehow her lack of warmness for humanity makes up for what she is doing popularly.  

Then naisip ko lang, i think its about time we highlight people who make lives a living hell for all of us. Yung mga nagkakandarapa na manira ng pangalan. Yung mga heads with inhumane demands. Our mentors and tormentors. Those who put trust and abandon leaving you in shackles. Those who ply out the nastiest things about us. Herald them for a day and curse them for their lifetime for they have made our lives more colorful and worth living. An everyday struggle not to wimp out on life is just a blast.

Ika nga niya makulay ang buhay sa sinabawang gulay